Wim Kan

 

Wie is Wim Kan?

 

Als we het hebben over Wim Kan dan weten de jongeren van vandaag eigenlijk niet over wie we het hebben, terwijl Wim Kan vroeger behoorde tot de beste cabaretiers. Wim Kan, Wim Sonneveld en Toon Hermans waren de grote namen in het theater van na de Tweede Wereldoorlog. Waarom Wim Kan dan niet zo bekend meer is als een Toon Hermans of Wim Sonneveld heeft waarschijnlijk te maken met zijn manier van cabaret. Wim Kan zijn shows waren zeer actueel, en gingen veel over politici van die tijd, namen en gebeurtenissen waar nu niet meer over gesproken wordt. Toch was Wim Kan een groot artiest, en bovendien uitvinder van de in ons land zo geliefde Oudejaarsconference. Naast alle mooie dingen die Kan mee heeft gemaakt kwam er ook een vervelende periode in zijn leven, namelijk de periode in de verschillende Jappenkampen. Deze periode heeft hij vastgelegd op papier en kennen we vandaag de dag nog als ‘’ De dagboeken van Wim Kan”.

 

Wim Kan jeugd

 

Op 15 januari 1911 werd Wim Cornelis Kan in Scheveningen geboren. Kan kwam uit een welvarend gezin, hij was namelijk de zoon van Johannes Benedictus Kan, een man die later ook minister van binnenlandse zaken en van landbouw werd. Als kind vermaakte Kan al graag de mensen met zijn imitaties en optredens, zijn ouders steunde Kan eigenlijk altijd met het ontwikkelen van zijn creatieve kant waardoor hij na de middelbare school dan ook koos voor de toneelschool. Ondanks zijn liefde voor het theater en toneel maakte Kan zijn school niet af, hij figureerde bij het Centraal Toneel. Het is in deze tijd dat Kan de liefde van zijn leven ontmoet, namelijk de tien jaar oudere revuester Conny Vonk. In 1993 trouwde het stel, ze kregen nooit kinderen samen.

 

ABC-Cabaret

 

In 1936 Richtten Kan en zijn vrouw samen met Louis Gimberg het ABC-Cabaret op, een plek waar veel talent ontdekt wordt. Namen zoals, Frans Halsema, Carry Tefsen, Marnix Kappers, Wieke van Dort zijn door de handen van Wim Kan gegaan.

 

Drie jaar na het oprichten van het ABC-Cabaret in december 1939 vertrokken ze naar Nederlands Indië om daar op te treden voor honderd dagen. Helaas bleek hun reis veel langer te gaan duren, door een inval van de Japanners werden honderd dagen maar liefst zes jaar. Het is in die periode dat Kan zijn dagboeken begon te schrijven, hij hield de dagen bij op papier om het wat draaglijker te maken, het viel Kan namelijk erg zwaar om niet bij zijn grote liefde Corry te kunnen zijn. Pas zes jaar later op 8 november 1945 werden de twee weer herenigd. Zijn dagboeken werden later pas, na zijn dood, gepubliceerd door zijn trouwe assistent Frans Rühl, aan wie hij deze had nagelaten.

 

Oprichter van de oudejaarsconference

 

Eenmaal terug in Nederland, na zijn verschrikkelijke jaren aan de Birmaspoorweg, staat Kan op de bühne maar leeft verder een zeer teruggetrokken leven samen met zijn vrouw Corry. Kinderen hebben de twee samen niet gekregen, maar de zoon van assistent Frans Rühl, genaamd Franco Rühl is kind aan huis bij Kan. Na aandringen van Wim Ibo komt Kan op de radio terecht en krijgt zelf een kleine rol in het programma “De familie Doorsnee”. In 1954 komt Kan met het idee om een oudejaarsconference te doen, een uur lang alleen Kan op de radio, het voorstel wordt door de VARA goedgekeurd, en de oudejaarsconference is geboren. Het werd een enorm succes, Kan heeft heel wat oudejaarsconferences erop zitten, of zowel de radio als op tv. Doordat in 1982 zijn geliefde Corry wordt getroffen door een hersenbloeding heeft Kan te weinig tijd gehad om zijn oudejaarsconference voor te bereiden, ondanks de geringe voorbereidingen laat hij de voorstelling toch door gaan, helaas werd de show geen groot succes maar Kan krijgt geen kans om het nog eens over te doen, in september van het jaar 1983 overleed hij aan de gevolgen van darmkanker.