Javier Guzman

 

Meer over Guzman

 

Met als motto ‘Leven is niet iets waar ik goed in ben, maar ik kan er wel leuk over vertellen’ is Javier Guzman een typische cabaretier uit deze tijd. We leven namelijk in een tijd dat vertellen over je problemen absoluut niet als gek wordt gezien. Veel cabaretiers zijn tegenwoordig dan ook openhartig over hun privéleven en moeilijke periodes die ze mee hebben gemaakt. Guzman is een goed voorbeeld van iemand met een flinke rugzak die deze niet onder stoelen of banken probeert te stoppen, zijn voorstellingen zijn dan ook heel eerlijk en openhartig, maar dan wel op een grappige manier. Mensen kunnen zich op die manier inleven in een personage, en sommige zullen zich verbonden voelen door de gelijkenissen, iets dat 60 jaar geleden niet werd gedaan. Zestig jaar geleden was cabaret bedoeld om mensen te laten lachen, en niet om mensen na te laten denken over het leven en de problemen die daarbij kwamen kijken.

 

Moeilijke jeugd

 

We kunnen wel een leuk verhaal vertellen over de jeugd van Guzman, maar dan zouden we liegen. De jeugd van Guzman was namelijk alles behalve rozengeur en manenschijn. Hij werd op 13 april 1977 in Las Palmas geboren als zoon van een Nederlandse moeder en Spaanse vader. Door de plotselinge emigratie op zijn zevende stond heel zijn leven op zijn kop. Guzman moest midden in de nacht namelijk stiekem met zijn moeder en broer naar Nederland vluchten, weg van zijn vader die het zijn moeder in die tijd erg moeilijk maakte. Eenmaal aangekomen in Nederland, Ouderkerk aan den IJssel, was het voor Guzman erg moeilijk om te wennen. In totaal woonde Guzman tien jaar in het dorp Ouderkerk aan den IJssel, want na het afronden van de Havo deed hij auditie aan de Kleinkunstacademie in Amsterdam.

 

Begin van zijn carrière

 

In zijn schoolperiode maakte hij twee korte cabaretvoorstellingen samen met Paul de Munnik. Daarnaast zong hij bij de concerten van Paul de Leeuw in Ahoy in het achtergrondkoor. In 2002, in het 3e jaar van zijn opleiding wint Guzman de jury en de publieksprijs op het Leids Cabaret Festival. Tijdens zijn studie zat Guzman bij impresariaat Frans Ruhl en trad hij op als stand-up comedian bij de Comedy Explosion en in de Comedy Club in Amsterdam. In 2003 studeert hij af en begint zijn succesvolle carrière.

 

Theater

In januari 2003 ging zijn eerste avondvullende voorstelling “Bot” in de Kleine Komedie in première. Deze voorstelling is een aaneenschakeling van autobiografische sketches, het was meteen een groot succes. Iedereen kan meteen zien dat Guzman op het podium hoort, zijn gevoel voor timing en improvisatietalent valt meteen op. Een jaar later begon hij aan zijn tweede avondvullende voorstelling genaamd ¨Ton Zuur¨. Met als onderwerp eenzaamheid, Ton Zuur is namelijk de naam van de man die maar liefst 2,5 jaar dood in zijn woning lag zonder dat hij werd gemist. Weer drie jaar verder rekent Guzman af met zijn alcoholverslaving in zijn derde avondvullende voorstelling ¨Delirium¨. De show werd een groot succes, Guzman stond in een uitverkocht Carré en won zelfs de Neerlands Hoop 2007 en werd ook nog eens genomineerd voor de VSCD Cabaretprijs. In 2009 en 2010 tourt hij rond met zijn vierde voorstelling genaamd ¨Por Dios¨.  Later in 2010 tourt hij ook nog door het land voor alweer zijn vijfde programma, ¨Oorverdovend¨.

 

Verslaving

 

Guzman had een zeer moeilijke jeugd, maar ook in zijn volwassen jaren heeft hij het moeilijk. Zo kampte hij met een ernstige alcoholverslaving, in deze nare periode dronk Guzman wel eens twee flessen wodka per dag. Zijn show Delirium gaat voornamelijk over zijn alcohol- en cocaïne verslaving. en hoe ze daar in de Westerse wereld mee omgaan.  Ondanks dat Guzman al in verschillende klinieken heeft gezeten om af te kicken had hij vorig jaar toch weer een terugval. Het zal dan ook zijn leven lang een gevecht blijven.