Dagboeken van Wim Kan

 

Wim kan werd in de Tweede wereldoorlog vastgehouden door de Jappen, zo kwam hij in Jappenkampen terecht en moest hij werken aan de beruchte Birmaspoorweg, ook wel bekend als de dodenspoorlijn. Tijdens deze verschrikkelijke periode in zijn leven hield Kan een dagboek bij, deze zijn later gepubliceerd als de Dagboeken van Wim Kan. De dagboeken zijn later door Frans Rühl, assistent en goede vriend van Wim Kan, gepubliceerd.

 

Een nare periode

 

Als oprichter van het ABC-Cabaret werd Wim kan in 1939 gevraagd om voor een tour naar Nederlands-Indië te vertrekken. Hij zou hier samen met zijn vrouw Corry Vonk uiteindelijk honderd dagen blijven, maar doordat de Tweede wereldoorlog gaande was en de jappen binnenvielen werden het maar liefst zes lange ellendige jaren. Kan en zijn vrouw werden van elkaar gescheiden en leefde in jappenkampen en later werd Kan ook overgeplaatst naar de beruchte Birmaspoorweg. Het was hard werken, maar Kan werd gelukkig gedeeltelijk bespaard doordat hij de medegevangenen mocht entertainen met optredens. De optredens betekenen veel voor de gevangenen, het was even ontsnappen aan de gruwelijke werkelijkheid. Ook Corry wordt gedeeltelijk bespaard, ze werkt als verpleegster in een vrouwenkamp en ook zij zorgt voor het amusement in het kamp.

 

Stiekem schrijven

 

Kan besluit om zijn verblijf in Burma op papier te zetten, stiekem schreef hij hoe het eraan toe ging in de kampen waar hij verbleef. Klein geschreven notities, doordat er maar weinig papier was, verstopte hij in blikken onder de grond. Maar ondanks de barre omstandigheden probeerde Kan er iets van te maken, de cabaretier die hij was kwam ook naar buiten in de kampen, hij speelde toneelstukken, schreef liedjes en trad op voor de medegevangenen.

 

Frans Rühl

 

Eenmaal terug in Nederland (na zes lange jaren), gaf Kan weer shows en was Frans Rühl zijn assistent en een van zijn beste vrienden. Praten over de nare periode deed Kan niet veel, hij was erg teruggetrokken en leefde samen met Corry een rustig bestaan. Pas jaren later, in de tijd dat Frans en zijn zoon Franco Ruhl regelmatig over de vloer komen bij de familie Kan, heeft Kan het wel eens over de Birma periode. Maar in de periode nadat Kan terugkeert naar Nederland lijkt het wel of hij het er liever niet over wil hebben, hij pakt het ABC-Cabaret direct weer op, en in deze shows kon je niet merken dat Kan een nare periode achter zich had gelaten. De eerste productie na de Tweede wereldoorlog werd zelfs “De mooiste ogenblikken” genoemd. de dagboeken van Wim Kan werden pas na zijn overlijden, door Frans Rühl samengesteld.